doğu hristiyan kiliselerini süsleyen sabit yada taşınır kutsal resme verilen addır.
ayin düzeninin bütünleyici bir parçasını oluşturur. dinsel sanatın ürünü değildir. simgeciliğe dayanır ve tinsel bir din görüşünü yansıtan kutsal sanata bağlanır. kilise, 8 ve 9. yüzyıllarda ikonakırıcılık bunalımında, ikonaların anlamını belirlemek zorunda kaldı. dinsel anlamı, 7. konsilde oluşturuldu. ikona ressamı kişisel görüşü yansıtan bir sanatçı değil, ayinleri yöneten papaz gibi, kilisenin görüşünü dile getiren bir aracı olmuştur. ikonanın, hristiyanlığa ilişkin bir temeli vardır: isa yalnızca tanrı'nı sözü değil, aynı zamanda görüntüsüdür. temel anlamıyla ikona, isa'nın görüntüsünün insan eli değmeden cisimleşmiş halidir; annesinin ve azizlerin görüntüsü de tanrılaşmış bedene kavuşur. tanrısal lutuf, ikonada kutsanmış olarak yer alır. görüntüye gösterilen saygı tanrı'ya yöneliktir. *
yükleniyor...
